W kategorii: Przemyślenia

Zdążyć


Stań na chwilę. Spójrz przed siebie i stój.
Co widzisz?
Ludzi, samochody, budynki.. Całkiem znajome, czy wręcz przeciwnie?

Każdego dnia wokół nas dzieją się miliony zdarzeń. Miliony chwil milionów ludzi mają swoje miejsce, kiedy jesteśmy zajęci biegiem do celu. Czym jest nasz cel?
Autobus, tramwaj, praca, tramwaj, autobus, dom. Życie w ciągłym biegu.
Kiedy wstajesz o 6 rano, a w domu jesteś o 18 i przeraża Cię wizja kolejnych dni (które są takie same) zatrzymaj się na chwilę i najzwyczajniej w świecie patrz.
Zacznij zauważać chwile, które dotąd nie miały dla Ciebie żadnego znaczenia.

Bo przecież..
Dziewczyna na przystanku obok może być niespełnioną perkusistką. Widzisz, jak wybija rytm słuchając muzyki w tych odrobinę za dużych słuchawkach?
Ten starszy Pan po prawej na pewno dużo przeżył. Być może jego nastoletnie życie było dużo ciekawsze od Twojego.
A ta Pani z dzieckiem? Widzisz, jak czule się do niego uśmiecha?
Wiele jest chwil wartych zapamiętania. Czy nie lepiej zastąpić nimi przykrości, na które tak bardzo zwracamy uwagę? Czy nie lepiej zapamiętywać dobro od zła?
Od tej pory żyj. Obserwuj i żyj. Dostrzegaj więcej, niż inni mogą dostrzec.


Wczoraj na mojej stronie na fb napisał do mnie pewien chłopak. Podzielił się ze mną wizją swojego świata. Opowiedział o nietypowych i niezwykłych zarazem rzeczach, które robi. Bardzo mnie tym zainspirował. I.. to właśnie dzięki temu powstał post powyżej. Dziękuję jeszcze raz.

Read More

Share Tweet Pin It +1

1 Komentarzy

W kategorii: Fotografia

Jesień

Jesień wcale nie musi wskazywać na chłód, melancholię i wieczory z książką i ciepłym swetrem (na to przyjdzie jeszcze czas). Te zdjęcia robiłam "pod koniec" września. Pierwotna koncepcja była zupełnie inna, ale tego dnia jakoś nic nie szło po mojej myśli. Zdenerwowana i zrezygnowana trafiłam w piękne miejsce, gdzie może zdjęcia nie wyszły "magicznie" tak, jak chciałam, ale spędziłam tam naprawdę miło czas. 

Read More

Share Tweet Pin It +1

3 Komentarzy

W kategorii: wierszem pisane

10

Szafirowe wzgórza pokrywają świat,
szafirowym okiem mrugasz mi na znak.
Pod swe skrzydła bierzesz, bym bezpiecznie szła.
Prowadzisz do domu, nim opadnie mgła.

Wnet wszystko jest klarowne, szafiry w słońcu lśnią.
Podziwiam krajobraz, wdycham słodką woń..
Myślę.. chwilo trwaj! Już na zawsze bądź.
We wspomnieniach, w spojrzeniu, w sercu moim siądź.

I nawet gdy odejdziesz, szafiry będą tu.
Zanucą melodię z najpiękniejszych snów.
Przypomną o chwilach, zapisanych w mojej głowie
O czynach, o gestach i o każdym słowie..

Próżno Cię szukać, czas już mnie nie goni..
Szafirowe kwiaty mocno trzymam w dłoni.
Idę znów przed siebie, idę znów ku Tobie,
By świeże kwiaty złożyć na Twym grobie..



Dzisiejszy post jest troszkę bardziej "mój", niż pozostałe. Piszę go nie jako Zagubiona w Wyobraźni, tylko jako ja - Ada.
Z racji dzisiejszego święta zapewne większość z Was odwiedziła groby swoich bliskich. Tych, którzy znajdują się "po drugiej stronie życia". Tego dnia jakoś bardziej pamięta się o tych, którzy odeszli. Upamiętnia się ich istnienie kwiatami, czy modlitwą. Niestety po kilku dniach pamięć o nich gaśnie, jak znicze zapalone właśnie dzisiaj, by za rok znowu dać o sobie znać.

Powyższy wiersz został napisany z myślą o bliskiej mi osobie. Nie jestem poetką, a moja "twórczość" wymaga ogromu pracy, ale mimo to jestem z niego dumna. Obrazuje dokładnie to, co chciałam przekazać w dość jasny i przejrzysty sposób.
Utrata kogoś bliskiego jest trudna. Bardzo trudna. Zwłaszcza jeśli trzeba przez to przejść więcej, niż raz w ciągu roku. A życie ludzkie niestety jest ulotne..

Dziękuję za przeczytanie wiersza i tych kilku słów poniżej. 
Trzymajcie się ciepło.
- Ada

Read More

Share Tweet Pin It +1

4 Komentarzy

W kategorii: wierszem pisane

Zegar.

           Gdy kolejny człowiek odchodzi
I ostatni cień nadziei znika
Potok myśli wnet przychodzi
Słyszę tylko zegar. Tyka.

Zagłusza ciszę wydając dźwięk
Jak kat wymierza sekund kilka
Czy potem milknie? Otóż nie..
Pastwi się dalej. I dalej tyka. 

Czy to wyrok? Muszę w nim trwać.
Zmagać się z pustką każdego dnia.
Co jednak..
Jeśli to inny jest znak
Szansa by znaleźć kogoś jak ja.

Ten stary zegar jest znów nadzieją
Niech tyka dalej, póki starczy sił
Kiedyś złe dni może się odmienią
I ktoś tuż obok mnie będzie żył.

Niech dźwięk zegara wciąż rozbrzmiewa.
Niech tyka, póki się nie spełnią sny
Niech najpiękniejszą melodię śpiewa
Melodię miłości. A w niej ja i Ty.


Read More

Share Tweet Pin It +1

4 Komentarzy